دارم آرشیو عکسامو میارم تو بیان:)

راست میگه...

پیشاپیش مرسی

دارم یه قصه می نویسم 

ماجراش در مورد دو تا نوجوانه

قصش کوتاست

یکمم شاید بگین هندیه

ولی من ازش خوشم میاد

بنویسمش با رمز عمومیا میذارمش

کاملا آزادین انتقاد کنید کااااااااااااملا

چون اتفاقا به نقد نیاز دارم میخوام بیشتر بنویسم و به مرور قوی تر نمیگم هرچی بگین قبول میکنم ولی شما یه بار دنبال نقاط ضعفش بگردین و سخت بگیرید یه بارم دنبال نقاط قوت

حتما چیزای زیادی ازتون یاد میگیرم:)

الان نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت؟!

من از رنگ زرد طلا بیییییییییزارم

ولی از رنگ سفیدش خوشم میاد بنابراین طلا سفید و نقره برام فرقی ندارن:))))

خوشبختی ازین بالاتر هس واقعا؟!

دارم فک میکنم دقیقا چند سال دیگه توان خرید یه ست یا حتی نیم ست نقره رو بدست میارم؟؟؟!!!

من عاشق این شاهزاده خانومای خوش پوشم

لباس محلی واقعا آدمو تبدیل میکنه به یه نجیب زاده کاری که تاب شلوار گرون قیمت نمیکنه لباس محلی معمولی برات انجام میده

میگید نه؟ نگاه کنید:)

نه ، وااااااقعا میپرسم

بابا آدم خدابیامرز که هیچ.... من و شمام ازین درختا میگذریم؟!

پس دیگه اون خدابیامرزو شماتت نکنیم

از کودک درونم شنیدم که میگفت:

یکی از آرزوهام اینه که برم اصفهان مسافرت

اونم تنها

اونم وقتی بالاخره از این بیکاریه فلاکتبار نجات پیدا کنم!!!

از اون جمله ی آخرش فهمیدم کودک درونم بزرگ که هیچ... انگاری پیر شده

که برای آرزوهاش قید میزاره

سرگذشت پدر داستان نویسیه ایران

میدونید خدابیامرز با اینکه تحصیلات حقوقی داشته اصلا مطلب حقوقی ننوشته؟! میدونید پدرش واعظ بوده؟! به نوشته های شیرین و شیواش میاد از دوازده سالگی ایران نبوده باشه؟!!!!!  میدونید تا 106سالگی زندگی کرده؟!این مطلبو از ویکی پدیا کپی کردم خوندنش میتونه خوب باشه ضمنا خدابیامرزم بگید جای دوری نمیره ممنون

کار باران خانومه

اینم ببینید

برای من خاطره های خوبین

امشب