بنظرم فکر خوبیه

ولی اگه امام موسی صدر زنده بود و توی شهر ما

مطمئنم اون جلسه مهدوی رو جای حوزه و توی پستو می‌برد توی پارک و بین مردم برگزار می‌کرد 

مثل اینه که بگن لقمه رو دور سرت بچرخونید و بخور

می‌گفت بیا حوزه علمیه ثبت‌نام کن

گفتم چرا؟

گفت که مدرک بگیری تدریس کنی اینجوری خیلی میتونی برای امربه‌معروف ونهی‌ازمنکر فعال باشی 

گفتم الان که همون توی کوچه و خیابون از اساتید حوزه بیشتر با مردم درباره ش روشنگری میکنم 

می‌گفت آخه اونجا بیشتر مخاطب داری بالاخره بهتره دیگه

گفتم ولی اونجا اونا تعیین میکنن من چی درس بدم 

حوزه هم که فقط تدریس امربه‌معروف ونهی‌ازمنکر نیست! یه عالمه درسه

من جز امربه‌معروف ونهی‌ازمنکر حاضر نیستم چیزی درس بدم 

بعدم تازه توی این شهر امربه‌معروف ونهی‌ازمنکر بعد از دوندگی زیاد داره از آب و گل درمیاد 

میخوام بعد از ۵ سال بالاخره برم سراغ زندگی خودم... 

چرا زودتر اینکارو نکردم؟

خیلی خوشحالم که قهر کرده 

کاش این یکی هم ازش پیروی می‌کرد 

 

ولی چطوری؟

میخوام بنده خدا باشم نه برده شیطان

از شب قدر دوم امسال اینجوری شدم

خیلی وقتا بهش فکر میکنم 

اینکه اون روز اونجا توی مسجد چه حالی داشته؟ 

برای همینا بهش اعتماد ندارم

پر حرفه 

افکارش پراکنده ست 

مدام سوال غیرمعمول و غیر ضروری و غیر فوری میپرسه 

با آدمایی میگرده که زیر سوالن 

همش میخواد از کارم سر در بیاره 

با اینکه ازم میخواد نکات مهمو بهش بگم ولی دقتش به حرفام پایینه 

هر نکته طلایی رو ۱۰ بار باید بهش بگی باز یادش میره 

شاید از اولم نباید باهاش همکاری میکردم 

البته چاره‌ای هم نبود تنها کسیه که آموزش‌های مقدماتی رو گذرونده و توی مدتی که من رفتم جراحی اومد جام وایساد

 

۸ بهمن بود

 

بابام فوت شد 

این کار بهتریه

میخوام به جای اون 

به خودم فکر کنم 

راحت نوشتنم نعمتیه

توی کانالم نمیشه راحت نوشت... یعنی عوض شدم که اونجا راحت نیستم؟ نمیدونم 

ولی هر چی که هست الان میخوام اینجا و خودم باشم 

خوش میگذره

امشب طبق معمول یه زمان طولانی رو تلفنی باهاش حرف زدم و حسابی چسبید